Beeld in beeld

Soms zijn er van die onderwerpen die al geruime tijd op de ideeënlijst staan, maar om de een of andere reden steeds het programma niet halen. Het thema 'beeld in beeld' was er zo eentje, maar dit voorjaar lukte het eindelijk om het op te nemen in ons activiteitenprogramma. En dat bleek een heel goede keuze!

Het idee om standbeelden en vergelijkbare kunstwerken in een bepaalde sfeer of context te fotograferen was al eens eerder geopperd door Berry. Het leek de werkgroep mooi om dit thema te gebruiken als kapstok voor de praktijkavond die we op 30 maart gepland hadden. Omdat het er in je eentje helaas niet altijd van komt om op een bepaalde plek te gaan fotograferen, streven we ernaar om elk jaar een paar keer een buitenactiviteit in het programma te zetten. En natuurlijk is het vooral gezellig om met elkaar op pad te gaan!  

Als je activiteiten buitenshuis plant is het weer altijd een onzekere factor, maar gelukkig troffen we ook dit keer prachtig weer om buiten te fotograferen! Meestal gaan we bij avondexcursies eerder van start, om zoveel mogelijk te kunnen profiteren van het nog aanwezige daglicht. Vanaf zonsondergang (om 20.15 uur op 30-3) neemt het beschikbare licht over het algemeen snel af, en worden de mogelijkheden om te fotograferen een stuk beperkter.
 
Twee weken eerder had Berry ter voorbereiding op onze excursie een korte presentatie gehouden over dit thema, waarbij hij een aantal voorbeeldfoto's had laten zien. Als fotolocatie was onze keus op het centrum van Vlissingen gevallen; hier zijn namelijk op diverse plekken interessante beelden en kunstwerken te vinden - een overzicht ervan is op Wikipedia te vinden. 

Bij dit thema was het nadrukkelijk de bedoeling om niet 'sec' het beeld te fotograferen, omdat je dan vooral een registratie maakt. Indien je een kunstwerk fotografeert zonder er zelf iets in de compositie aan toe te voegen, dan vormt dit een soort 'kopie' van het werk en kun je te maken krijgen met de auteursrechten van de oorspronkelijke kunstenaar. Door echter elementen uit de omgeving van het beeld mee te nemen in de foto en te zorgen voor een bepaalde interactie met het kunstwerk, maak je er een eigen creatie van. Dit vraagt natuurlijk om enige creativiteit van de fotograaf!

Ons startpunt op 30 maart was het Bellamypark, waar onder andere de fontein te vinden is die gewijd is aan de Vlissingse schrijfster Betje Wolff en haar collega en vriendin Aagje Deken. Hier in de buurt zijn verschillende kunstwerken op loopafstand te vinden, waaronder enkele op het Bellamypark zelf, maar ook langs de Westerschelde en verderop in het centrum zijn diverse beelden te vinden die interessant kunnen zijn om te fotograferen.   

Vanzelfsprekend konden clubleden op een andere dag en/of tijd zelf nog verder op zoek gaan naar meer locaties in Vlissingen om  kunstwerken vast te leggen in dit thema. Maar voor de meesten was dat niet nodig: de omstandigheden waren op maandagavond 30 maart vrij goed en het mooie avondlicht zorgde voor sfeervolle resultaten. Het was overigens ook erg gezellig om de praktijkavond gezamenlijk af te sluiten bij de lokale horeca, in de omgeving van het Bellamypark zijn er voldoende leuke tentjes te vinden :)

 
Tijdens de clubavond van 13 april hebben we een aantal resultaten bekeken. Hierbij hebben we erg geslaagde foto's gezien met originele invalshoeken! Voor dit artikel zijn hieruit twee foto's per clublid geselecteerd. 

De foto hierboven is gemaakt door Arina. Er zijn verschillende beeldelementen naast elkaar in beeld gebracht die een verbinding met elkaar aan lijken te gaan. In dit geval ontstaat de suggestie dat het beeld (van Frans Naerebout) een touw naar het langsvarende schip gaat werpen. Dit effect wordt nog versterkt doordat we alleen de onderste helft van het beeld zien; het kan dus ook prima uitpakken om slechts een deel van kunstwerk in beeld te nemen! De mooie lucht zorgt voor extra sfeer in de foto.   

Op de volgende foto is het beeld van Frans Naerebout eveneens te zien, nu in zijn geheel en dit keer gefotografeerd door Ronald. Door een wat lager standpunt te kiezen en veel lucht achter het beeld mee te nemen in de compositie, komt de nadruk te liggen op de heldhaftigheid van deze beroemde mensenredder. De strepen in de wolken liggen mooi in het verlengde van de kijkrichting van het beeld.

Beeld van Frans Naerebout (foto Ronald) 

In de foto hierboven zien we het beeld van Frans Naerebout van een andere kant, dit keer vastgelegd door Berry. Er zijn verschillende beeldelementen te zien, door het lage standpunt ontstaat een speelse compositie. Zeker de meeuwen voegen veel dynamiek toe in de foto!

Deze foto, met het bekende standbeeld van Michiel de Ruyter, is eveneens gemaakt door Berry. Leuk is ook dat deze twee bovenstaande foto's vergelijkbare beeldelementen bevatten: een standbeeld, een toren en meeuwen. Zo ontstaat een soort Vlissings tweeluik!

Theo fotografeert meestal met een analoge camera. In deze foto zien we opnieuw Frans Naerebout, maar de bovenste helft is 'negatief' ontwikkeld. Het effect is wat vervreemdend, bijna surrealistisch. Door de wolkenlucht erachter steekt het witte silhouet mooi af, maar let ook op het leuke detail van de meeuw die rechtsonder naast het beeld als silhouet te zien is. 

Hier heeft Theo een combinatie van analoge en digitale technieken gebruikt: van 3 analoge opnamen is een collage gecreëerd waardoor een bijzonder panorama ontstaat van het standbeeld van Michiel de Ruyter.  

Het beeld van Michiel de Ruyter heeft nogal te lijden onder de meeuwenpoep, maar juist in deze foto - gemaakt door Ruud - voegt dat wel iets extra's toe. De timing van deze foto is perfect! De meeuw vliegt op het moment van afdrukken net op, ogenschijnlijk richting de maan op de achtergrond. 

Peter gebruikte een groothoekperspectief voor deze kijk op het standbeeld van Michiel, die hier over Vlissingen lijkt te waken. Het hek met de goudkleurige punten leidt het oog naar de achtergrond waar een paar andere Vlissingse iconen te zien zijn (Arsenaaltoren, Oranjemolen). 

Nogmaals Michiel de Ruyter, nu vanaf de achterzijde, dit keer gefotografeerd door Berrie. Het havenlicht, een kleine vuurtoren op het Keizersbolwerk steekt hier fraai af tegen de blauwe lucht.

Op de kop van de Oranjedijk (Groene Boulevard) staat een standbeeld van Herman Bisschop, dat de Vissersvrouw heet (maar voorheen tevens 'de Bruid' werd genoemd). Dit beeld was vrij populair bij door onze clubleden, het is vaak gefotografeerd! Maar dat is eigenlijk ook best logisch: omdat het kunstwerk geen (hoge) sokkel heeft, kan veel interactie ontstaan met de omgeving. Verschillende clubleden hebben hier gebruik van gemaakt, zoals we hieronder kunnen zien:  

In deze foto van Tina krijgt het beeld heel veel ruimte: er zijn slechts enkele beeldelementen te zien, wat zorgt voor een enigszins minimalistische compositie. Er is veel rust in het beeld, waarbij de meeuw een mooie blikvanger in de lucht vormt. Het licht van de laagstaande zon maakt dat de verschillende componenten fraai afsteken tegen de wolkenlucht. 

Door een laag standpunt te kiezen ontstaat de illusie dat de vrouw over de dijk naar boven klimt. In deze foto van Ronald speelt eveneens de wolkenlucht een belangrijke rol, zeker omdat het gezicht van het beeld omhoog is gericht. 

Ruud fotografeerde de vissersvrouw vanuit een iets andere hoek, zodat ook de lichtval heel anders wordt - er lijkt nu meer sprake te zijn van een silhouet. In deze speelse compositie lijkt ze naar de grote witte wolk te kijken.  

Berrie koos voor een rustige compositie waarbij het gras in de ondergrond een grotere rol krijgt en mee gaat doen in de ogenschijnlijke beweging van de vrouw. Ook hier zien we het beeld meer als een silhouet, maar dan nu en profil (van de zijkant). Er is minder context in beeld, zodat onze verbeelding een wat grotere rol kan gaan spelen bij het kijken naar deze foto.

Er lopen regelmatig passanten langs het beeld, vanuit deze hoek lijkt de vissersvrouw net zo groot als de personen die ernaast staan. Wie de situatie niet kent zou denken dat er in in deze foto van Tina drie personen plus een hond te zien zijn. Grappig is dat de silhouetten verschillende kijkrichtingen hebben: de hond en de vissersvrouw kijken omhoog terwijl de persoon met de rugzak weer naar de hond kijkt, wat een leuke interactie oplevert. 

Dat het licht nogal wisselend was tijdens de praktijkavond is hier goed te zien. In deze foto van Arina lijkt de vissersvrouw te kijken naar de maan in een vrijwel wolkeloze blauwe lucht. Hierdoor ontstaat een heel eigen sfeer, waarbij het lage avondlicht zorgt voor erg fraaie kleuren. 

Jan zette het beeld wat groter in beeld, dit keer tegen een mooie oranje avondlucht. Door er een sterk donker vignet aan toe te voegen, krijgt het beeld een enigszins dramatische uitstraling. 

De volgende kunstwerken zijn te vinden op het Bellamypark: 

Op het Bellamypark staat een vrolijk gekleurd standbeeld van een man met een boek in handen: 'de dichter'. Het is echter nogal lastig om dit beeld op een eigen manier te fotograferen omdat het op een érg hoge sokkel staat, waardoor het moeilijk is om een echte interactie te creëren tussen omgeving en kunstwerk. Maar Peter is hier toch goed in geslaagd: door het beeld vanuit een bepaalde hoek met een telelens te fotograferen ontstaat de illusie dat het beeld op het balkon staat van het naastgelegen huis!
De fraaie gevels erachter plus de rode vlag met het wapen van Vlissingen maken het een erg aansprekende foto.

Beate fotografeerde de fontein op het Bellamypark die gewijd is aan de schrijfsters Betje Wolff en Aagje Deken. Deze fontein is in 1884 onthuld en inmiddels een rijksmonument. Bij bovenstaande foto is veel lucht in beeld genomen, en door het tegenlicht vormen de waterdruppels mooie lichtvlekjes in het beeld. De fraaie wolken voegen veel toe aan dit speelse beeld! 

Beate fotografeerde nogmaals dezelfde fontein, maar nu juist met de camera naar beneden gericht! Het water uit de fontein wordt opgevangen door een stenen plateau, waarin de gekleurde gevels van de monumentenpanden aan het Bellamypark mooi reflecteren. Er is goed gebruik gemaakt van de lijnen en het sfeervolle licht.